< Terug

Dood aan de spatie!

In het Nederlands schrijf je samenstellingen van twee of meer woorden zoveel mogelijk aan elkaar. Aaneen. In één woord. Zonder nodeloze spaties die tot lachwekkende en schrijnende misverstanden leiden.

  • Eet kamer is een bevel om de kamer op te eten. De eetkamer is de plek waar je een maaltijd nuttigt.
  • Speelterrein voor twee tot zes jarigen is een veld waar uitsluitend jarigen mogen spelen. Minimaal twee en maximaal zes feestneuzen die samen een heuglijke dag doorbrengen. Lijkt me vergezocht. Een speelterrein voor twee- tot zesjarigen dus.
  • Een lange afstandsloper is een sportieveling van 1,90 meter. Een langeafstandsloper loopt lange afstanden.
  • Rode wijnglas is een rood glas om wijn uit te drinken. Bedoel je een glas voor rode wijn? Dan is het een rodewijnglas, het zusje van een wittewijnglas.

Ik ben niet de enige muggenzifter die zich stoort aan overmatig spatiegebruik. Op www.spatiegebruik.nl verzamelen ze hilarische voorbeelden.

Schrijf je dan álle samenstellingen in één woord? Nee, dat zou te gemakkelijk zijn. In sommige gevallen zet je een koppelteken tussen de woorden:

  • bij klinkerbotsing: milieu-inspectie (versus milieuorganisatie, milieuverslag, …)
  • bij lange samenstellingen: hogedruk-gasslang (om de leesbaarheid te bevorderen)
  • bij samenstellingen die eindigen met een symbool, letter of cijfer: nummer 1-prioriteit, vitamine C-kuur
  • bij samenstellingen met uitheemse woorden: a-capellagroep (versus: a capella), haute-couturezaak (versus: haute couture)

En hier houden de uitzonderingen helaas niet op. Geen nood: de woordenlijst van de Taalunie biedt uitkomst bij twijfel.